Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Νοσταλγία


Βράδια με αστέρια, φεγγάρι με ταίρια στην

άμμο αγναντεύαμε τα καλοκαίρια.

Μπάνιο στην θάλασσα, μπύρες και ρόκ να

πλανεύει τα αυτιά μας το στερεοφωνικό.

Νοσταλγία και αγάπη, ζήλεια και πλάτη στου

φίλου τους έρωτες, απατούσε την Μάχη!

Φέρτε μου πίσω την καντίνα του Γιώργου δίπλα

απ΄το κύμα σέρβιρε “ βρώμικο”.

Φέρτε μου πίσω τα σινέ εκείνα, με πόπ κόρν στο

αμάξι και το κάθισμα πίσω. Είναι πλέον αργά, η ζωή μαρτυρά.

Στο αυτί μου τα χρόνια, μου θυμίζει με νόημα.

Γυναίκα ,παιδιά χωρίς συντροφιά. Μόνος είμαι θαρρώ, και

έχω όλο παράπονο. Νοσταλγία και αγάπη, όλα πλέον είναι

μία απάτη.