Κυριακή, 28 Ιουλίου 2019

Καλές διακοπές!

Η παρούσα ιστοσελίδα θα παραμείνει χωρίς νέες αναρτήσεις μέχρι τις 19/8/ λόγω θερινής ξεκούρασης.Εύχομαι σε όλες και όλους σας,καλές διακοπές!

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

"Παρέα"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο koukidaki.gr



Η φεγγαρόλουστη νύχτα, μοιραζόταν τις χάρες της με μια νεανική παρέα. Στην μικρή έκταση ενός άλσους στο κέντρο της Θεσσαλονίκης είχε στηθεί ένα επιτόπιο γλέντι, με την συνοδεία κιθάρων και αλκοολούχων ποτών. Η εφηβική ηλικία, περίτρανα διατρανώνονταν στα όνειρα και τις κουβέντες, που εκτυλίσσονταν ενώ υπήρχαν και ψήγματα έρωτα.

Ένα κορίτσι βρισκόταν στην αγκαλιά του αγαπημένου της, και με τα μάτια μονάχα συνομιλούσανε κάτω απ΄τον έναστρο θόλο. Θαρρείς οι επιθυμίες του ζευγαριού, διέσχιζαν πιο γρήγορα το σύμπαν από την ταχύτητα του φωτός. Ανάμεσα τους, είχε φωλιάσει η προσμονή για το μέλλον. Όχι όμως με την διάθεση ενός κουρασμένου ενήλικα. Αντίθετα εκείνης της αισιόδοξης προσέγγισης που προσδοκά στο διάβα της, να συνθλίψει κάθε τι παρωχημένο και κατεστημένο.

Η ώρα κυλούσε όμως άτεγκτα, όπως είναι και η όψη του χρόνου. Το καλοκαίρι μπορεί να βρισκόταν στην μέση του. Η ελπίδα όμως είχε γεννηθεί, μέσα στο πράσινο περιβάλλον.

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2019

"Εκεί όπου ανθίζουν οι κραυγές"-Εκδόσεις "Γκροτέσκο"-Ομιλος "Ελκυστής"..

Υπογράφοντας συμβόλαιο με τις εκδόσεις "Γκροτέσκο" του ομίλου "Ελκυστής"-Θεσσαλονίκη.Εκεί τον Σεπτέμβριο θα κυκλοφορήσει το νέο μου βιβλίο με τίτλο "Εκεί όπου ανθίζουν οι κραυγές"!

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

"Αμμουδιά"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο koukidaki.gr.



Τα βήματα βούλιαζαν στην άμμο. Θαρρείς ο χρόνος, είχε μεταμφιεστεί σε άνθρωπο και σημάδευε ανεξίτηλα την παρουσία του. Είχε καταφθάσει ο Ιούνιος και δίχως δεύτερη σκέψη, ο Νίκος «φλέρταρε» την θάλασσα, σε εκείνη την όμορφη ακρογιαλιά. Ήταν Παρασκευή απόγευμα, και η αλήθεια είναι ότι ένα δροσερό αεράκι πρόσφερε χαλάρωση στην βόλτα του.

Κάποια στιγμή ξάπλωσε, και κάτω απ΄τις αχτίνες του ήλιου έκλεισε τα μάτια. Η αλμύρα του νερού, έγλειφε την όσφρηση ενώ η αφή του κύματος με τα πόδια πρόσφερε, μια μοναδική αίσθηση. Μπορούσε να διακρίνει την πόλη της Θεσσαλονίκης, την οποία για λίγες ώρες είχε προτιμήσει να αποχωριστεί. Το στοιχείο όμως που τον γοήτευε αναμφίβολα, ήταν ο ανοιχτός γαλάζιος ορίζοντας που στην αγκαλιά του θώπευε, τον πορτοκαλόχρου φωτεινό δίσκο.

Κάθε εκατοστό αυτού του πίνακα που εκείνος ζωγράφιζε με τα χρώματα, των μύχιων επιθυμιών του ανέβλυζε ανεξάντλητες ποσότητες ελπίδας. Αναντίρρητη ανάγκη ουσιαστικά, για την απόδραση που προετοίμαζε καθημερινά μόλις ξυπνούσε και πραγματοποιούσε αργά το απόγευμα, μετά την αποχώρηση απ΄το γραφείο.

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

"Ραδιόφωνο"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Koukidaki.gr.



Την κοίταζε βαθιά μέσα στα μάτια. Απολάμβανε το απέραντο γαλάζιο, που ακτινοβολούσανε οι «κόρες» τους. Εκείνη περίμενε μια κουβέντα, να αποδράσει απ΄τα χείλη του. Να σαγηνέψει τις αισθήσεις της, και να ταξιδέψουνε μέχρι τα αστέρια.

Αγκαλιασμένοι στην βεράντα του διαμερίσματος τους, μαγεύονταν από την υπέροχη «σιγαλιά» που πρόσφερε η καλοκαιρινή νύχτα. Αν και ζευγάρι από την εφηβεία, ήταν παντρεμένοι εδώ και 8 χρόνια με μια μικρή κόρη που κοιμόταν στο δωμάτιο της. Παρέα τους είχανε, εκείνη την ώρα ένα μικρό φορητό ραδιόφωνο σε σχήμα ορθογώνιο δώρο ενός φίλου του άντρα. Δεν ήταν η πιο μοντέρνα και ελκυστική συσκευή, αλλά είχε μοιραστεί ως άλλος άνθρωπος με μαγικό τρόπο τις αναμνήσεις τους, εδώ και πολύ καιρό.

Αν μπορούσε να μιλήσει, θα αναφέρονταν σε όλο το μωσαϊκό των συναισθημάτων που είχανε βιώσει. Καβγάδες, ψυχρότητα ,πάθος, έρωτα. Όμως αυτή ήταν εντέλει η ιδιαιτερότητα του. Ότι πάνω στο πλαστικό κάλυμμα του φώλιαζαν αναμνήσεις. Και αυτό ήταν αρκετό, ώστε να είναι ένας πολύ καλός φίλος τους.

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2019

"Διακοπές"-("Δύο άσπονδοι φίλοι").



(Έχει μεσημεριάσει, και οι δύο φίλοι δροσίζονται στον πρώτο όροφο του λεωφορείου πίνοντας αναψυκτικά. Η «Ελπίδα» κουλουριασμένη όπως είναι, έχει παραδοθεί στην αγκαλιά της θερινής ραστώνης.)

-Καλοκαίριασε Αγησίλαε, και ήδη ξεκίνησαν οι πρώτες υψηλές θερμοκρασίες.

-Έχεις δίκιο. Πλέον έφτασε η περίοδος, όπου όλοι οι συμπολίτες μας θα ξεκινήσουνε τις διακοπές τους.

-Με ότι αυτό συνεπάγεται. Μπάνιο στην θάλασσα, κατανάλωση καρπουζιού, παγωτού..

-Πεπόνι! Μην το ξεχνάς ούτε για αστείο. Είναι το αγαπημένο μου φρούτο.

-Αλήθεια φέτος που σκοπεύεις να παραθερίσεις; Κρήτη ή Κέρκυρα;

(Γελάνε με την ψυχή τους.)

-Χαχα! Ωραία που τα λές Νώντα. Όταν ήμουνα παιδί με τους γονείς μου, ταξιδεύαμε πολύ αυτή την περίοδο. Ειδικότερα απ΄τα μέσα Ιουλίου, ως τα τέλη Αυγούστου. Είχαμε διασχίσει κάθε σπιθαμή της ηπειρωτικής Ελλάδας και νησιών, προκειμένου να γευτούμε τις ομορφιές της χώρας.

Τώρα όμως..

-Εμείς είχαμε εξοχικό σπίτι στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής. Παραθερίζαμε κάθε χρόνο. Μέχρι πριν λίγα χρόνια βέβαια, όταν μετά τον θάνατο των γονιών μου, το πούλησα λόγω χρεών. Ας είναι. Δεν θα απελπιστούμε κιόλας, λόγω της ανέχειας που βιώνουμε. Όπως γνωρίζεις, «Κάθε εμπόδιο σε καλό». Μετά ακριβώς από έναν χρόνο, μπορεί και εμείς παρέα με την αγαπημένη μας «Ελπίδα», να πραγματοποιήσουμε διακοπές αφού φυσικά έχουμε αρκετά χρήματα στην τσέπη μας.

-Αμήν και πότε!

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

"Μέρα Μαίου"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Koukidaki.gr!



Απόδραση στην φύση, φάνταζε εκείνο το μεσημέρι της Κυριακής η εξόρμηση του Γιώργου με την οικογένεια του, έξω απ΄την Θεσσαλονίκη. Είχε εκδράμει στον Χορτιάτη μερικά χιλιόμετρα μακρύτερα, απ΄το πολύβουο και πολυσύχναστο κέντρο μαζί με την σύζυγο του Ιωάννα, και την κόρη τους Μελίνα.

Όταν έφτασαν ,πάρκαρε το αυτοκίνητο κοντά στο δάσος και αποφάσισαν να βαδίσουνε μέσα στο καταπράσινο τοπίο. Όμορφη ζωγραφιά εκτείνονταν, η σύνθεση των εικόνων που αντίκριζαν. Η ηρεμία είχε «εισχωρήσει», ειδικότερα στην ψυχή των ενηλίκων οι οποίοι την είχανε τόσο ανάγκη, λόγω της κούρασης απ΄την καθημερινή εργασία.

Τα ηχοχρώματα, περικύκλωναν τα συναισθήματα τους και η μικρή είχε επιδοθεί με περισσή όρεξη στην εξερεύνηση, του άγνωστου γι’αυτήν περιβάλλον. Ανάμεσα στις φυλλωσιές και τα κλαδιά των δέντρων ,διείσδυαν οι αχτίνες του ήλιου. Ο Μάιος είχε ξεπροβοδίσει την διάθεση τους, και εκείνοι δεν απαρνιούνταν την ευγενική κίνηση του. Τον χώρο μοιράζονταν, με λίγες ακόμα παρέες οι οποίες φρόντιζαν και αυτές από την πλευρά τους, να μην δυσαρεστήσουν τον ανοιξιάτικο οικοδεσπότη τους. Μάλιστα είχανε στηθεί, μικρά υπαίθρια τσιμπούσια και η δροσερή αφή του αέρα τόνιζε ακόμα περισσότερο, την χαλάρωση τους και την ξεγνοιασιά.

Σύντομα όμως ,καθώς ο χρόνος κυλάει αμείλικτα ο Γιώργος αντιλήφθηκε κοιτάζοντας το ρολόι του, ότι έπρεπε να επιστρέψει μαζί με την οικογένεια τους στο σπίτι. Εξάλλου το Δευτεριάτικο ξύπνημα, ήταν κοντινή πραγματικότητα και δεν μπορούσε να την παραβλέψει. Η κόρη του βέβαια, δεν είχε ιδιαίτερη διάθεση για να ακολουθήσει τον πατέρα της, καθώς περνούσε υπέροχα. Όμως σύντομα, και αφού την φίλησε στο μάγουλο, την αγκάλιασε και συνοδευόμενος απ΄την Ιωάννα κατευθύνθηκαν μέχρι το αυτοκίνητο.

Λόγω της μεγάλης αδυναμίας που την είχε, την έδωσε μία υπόσχεση. Ότι από τούδε και στο εξής, θα επαναλάμβαναν συχνότερα την εν λόγω απόδραση.