Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

"Δρόμος"



Η νύχτα συνόδευε τα βήματα του Μ., στον μακρύ δρόμο που βάδιζε.

Το ψιλόβροχο ήταν ο καλύτερος φίλος του, ενώ ο δυνατός αέρας που

φυσούσε του έδιωχνε τις έγνοιες μακριά. Το τσιγάρο στο στόμα

μισοάδειαζε την διάθεση του, και η στάχτη “ πάντρευε” με το χώμα

τις αναμνήσεις που ταξίδευαν στο μυαλό.

Ήθελε να δραπετεύσει στην άκρη της πόλης, σαν φυλακισμένος που τα

κάγκελα περιόριζαν δραστικά τις επιθυμίες του. Ήταν περασμένα

μεσάνυχτα και γύρω του τα μπαρ “ξέβραζαν” ανθρώπινα απομεινάρια.

Ιστορίες που το τέλος τους, είχε γραφτεί με τον πιο δραματικό τρόπο.

Κάποιοι από αυτούς, μεθυσμένοι όπως ήταν παραπατούσανε και η

απόπειρα τους να σταθούνε όρθιοι απέβαινε άκαρπη. Ένας μάλιστα

κρατούσε ένα μπουκάλι τζιν, και τραγουδούσε χαμηλόφωνα για την Ν.

Μια γυναίκα που αγάπησε τόσο σφόδρα, ώστε όταν τον χώρισε ένιωσε

να γκρεμίζεται ο κόσμος γύρω του.

Καθώς περπατούσε, ένας ζητιάνος ξαπλωμένος σε χαρτόνια, του έβαλε

εμπόδιο στην διαδρομή τα πόδια. Η έκπληξη αρχικά ήταν μεγάλη. Όμως

γρήγορα συνειδητοποίησε, ότι η ενέργεια αυτή είχε σκοπό να του

υπενθυμίσει ότι ένα απλωμένο χέρι ζητούσε βοήθεια. Κάτω απ΄το

ρυτιδιασμένο και χλωμό πρόσωπο, κρυβόταν η απόγνωση συνεπικουρούμενη

απ΄την ανάγκη για επιβίωση.

Ο Μ. έβγαλε απ΄την τσέπη του παλτού ένα χαρτονόμισμα, και του το έδωσε.

Ακούστηκε ένα ξέπνοο “Eυχαριστώ” και το εμπόδιο σταμάτησε να υπάρχει.

Η βροχή δυνάμωνε, και η πόλη έμοιαζε έρημη από ανθρώπους εκτός από

μερικά αδέσποτα σκυλιά και γάτες που έψαχναν καταφύγιο για να

προστατευτούνε. Χωρίς να το καταλάβει, είχε διασχίσει σχεδόν ολόκληρη

την πόλη. Οι ώρες είχανε “ ρουφηχτεί”, απ΄την σιωπηλή ψηλή φιγούρα που

περπατούσε ακούραστος.

Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

"Μαγική πόλη"




Η καθημερινή επαφή με τους κατοίκους μιας πόλης, είναι

αρκετή ώστε να συνειδητοποιήσεις πόσα προβλήματα έχουνε

να αντιμετωπίσουνε. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, αντιλαμβάνεσαι

τα αδιέξοδα που νιώθουν οι συμπολίτες μας όταν δεν μπορούν να

τα επιλύσουνε.

Οι συνέπειες είναι γνωστές. Κατάθλιψη, μοναξιά, άγχος κ.α. Είναι στιγμές

που αναρωτιέσαι πώς με έναν μαγικό τρόπο, θα ήταν δυνατόν να αλλάξει

μορφή μια πόλη.

Να μετατραπεί σε ένα ονειρικό περιβάλλον, παιχνίδι καθαρά του μυαλού και

όχι ασφαλώς της πραγματικότητας. Στην θέση των πολυκατοικιών, να υπάρχουν

μονοκατοικίες με μικρούς κήπους. Ζώα μικρά και μεγάλα, να συμβιώνουν με

τους ανθρώπους. Οι δρόμοι να εκλείψουν και να αντικατασταθούν από πάρκα

και παιδικές χαρές. Το χρήμα να καταργηθεί. Μια πληγή που μολύνει την ψυχή, και

την προτρέπει σε πράξεις που οδηγούν σε συγκρούσεις και μίση.

Τα εργοστάσια στα προάστια σε σωρό από ξύλα και πέτρες να μετατραπούν, όπου

θα καίγονται οι αδυναμίες σαν προσάναμμα. Ο μαύρος καπνός μέχρι τον ουρανό

να κατευθυνθεί και να χαθεί πίσω απ΄τα σύννεφα όπου βασιλεύει ο ήλιος.

Τραγούδι παιδικό να σπείρει στο χώμα την ελπίδα, που όταν φυτρώσει πολύχρωμο

τόξο να γίνει.

Μαγική πόλη να αγναντέψει στον ορίζοντα η επιθυμία, που ταξιδεύει στα χείλη κάθε

ανθρώπου.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

"Ελπίζω να γελάς!"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο tetartopress.gr.



Ελπίζω να γελάς! Η μαύρη όψη της καθημερινότητας, γνωρίζεις

πόσο αποκρουστική είναι για την επίθεση της ευτυχίας. Φράχτη

υψώνει στα μάτια μας τα προβλήματα και τις έγνοιες, ωσότου

αντιληφθούμε πόσο ανάγκη έχουμε το χάδι ενός χαμόγελου.

Δύσκολη είναι η στιγμή που προβληματίζεσαι, απ΄τις αδυναμίες

των συνανθρώπων σου. Σε ναυαγό μετατρέπεσαι, που το καράβι

του βούλιαξε στον ύφαλο της κυνικότητας.

Ελπίζω να γελάς! Γιατί το νησί όπου μόνος μοιράζεσαι τις σκέψεις με

την σιωπή είναι η αρχή της ευθείας που ενώνει την αναζήτηση με την

αυτογνωσία. Στο πλήθος των κενών, θα μεταμορφωθεί το «Γιατί» σε

χαμόγελο. Άνεμος θα γίνεις που θα διώξεις το σκοτάδι, ώστε να

ξημερώσει η μέρα.

Ως τον ήλιο, τα κοπάδια με τις ελπίδες σαν πουλιά θα ταξιδέψουν.

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

"Yπόστρωμα"



Κάτω απ΄τις λέξεις, ονείρου ορέξεις υπάγονται

οι στιγμές που μοιραστήκαμε. Όταν η μέρα, στεγνή

από αίσθημα καταβάλλει τα θέλω μας, όταν στο

υπόστρωμα της μνήμης διαπρέπει δια της απουσίας της

η υπομονή αναμένω ανέκφραστος.

Χαμόγελο ο χωρισμός χαρίζει, στην άδεια μου καρδιά.

Ίσως το αύριο κυνικά προλέγει ως απαρχή, μιας μέρας

που δεν έχει ήλιο μα σύννεφα που προδίδουν βροχή.

Θυμού και λύπης αναπόφευκτη καταφυγή.

"Χριστούγεννα"



Σήμανε η γιορτή, μεγάλη όσο το αγαθό πρόσωπο του θείου

βρέφους στην φάτνη. Μέρες χαράς, μα και περισυλλογής είναι

αυτές που διανύουμε στην ψυχή μας.

Γιατί η γέννηση του καλού, μοιάζει σαν την ανατολή του ήλιου.

Φως πλημμυρίζει την γη, μετατρέποντας το σκοτάδι σε γενναιοδωρίας

χάδι. Οι σκέψεις μας όμως τριγυρνάνε σαν αγέλες, στην ανεύρεση των

μηνυμάτων που εσωκλείουνε τα Χριστούγεννα. Αρχηγός είναι οι αξίες μας

που συνταιριάζονται και φιλόξενη γη τις τρέφει.

Ας είναι λίγες μέρες ικανές, να αποδομήσουνε τα προβλήματα μας. Να τα

μετατρέψουνε σε θετική ενέργεια.

"Φθινόπωρο"



Περιδιάβαινε τα δρομάκια του νησιού, κάθε που η

αύρα του φθινοπώρου αγκάλιαζε την μοναξιά του.

Έτσι αισθανόταν όταν τελείωνε το καλοκαίρι. Η εργασία

του εποχιακή καθώς ήταν, αφορούσε τον χώρο της εστίασης.

Ειδικότερα τους τρείς πιο ζεστούς μήνες του χρόνου, δεν

προλάβαινε κυριολεκτικά να σερβίρει στα μαγαζιά όπου

απασχολούνταν τους τουρίστες.

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, επισκεπτόταν τον τόπο όπου είχε

γεννηθεί και ζούσε. Η συνάθροιση αυτή ήταν αρκετή, ώστε για

ένα συγκεκριμένο διάστημα να του προκαλεί ιδιαίτερη ψυχολογική

πίεση και συνάμα παύση απ΄την κύρια ασχολία του.

Αυτή δεν ήταν άλλη απ΄την ζωγραφική. Λάτρευε να χρησιμοποιεί ως

μοντέλο στους πίνακες την φύση. Ιδιαίτερα δε ο συνδυασμός θάλασσας και

ουρανού ήταν ιδανικός ώστε να έχει έμπνευση. Ήταν χόμπι και εργασία, χωρίς

πολλές φορές να τα ξεχωρίζει. Θεωρούσε ότι η «ουσία» στον άνθρωπο, είναι η

απαρασάλευτη προσήλωση σε ότι πραγματικά αγαπάει. Ειδικά δε όταν λειτουργεί

άδολα.

Τα χρήματα που κέρδιζε απ΄τους καλοκαιρινούς μήνες, ήταν αρκετά ώστε να

εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του το υπόλοιπο του χρόνου. Το φθινόπωρο όμως

αποτελούσε γι’αυτόν την είσοδο στην μυσταγωγία της αγαπημένης του απασχόλησης.

Το βήμα που επιτάχυνε ακόμα περισσότερο την διαδικασία της διαφυγής, στον πρόναο

της λύτρωσης.