Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

"Λατέρνα"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Koukidaki.gr.



Το προηγούμενο Σαββατόβραδο, δεν ήταν για τον Μάρκο ένα από τα πιο ευχάριστα. Καθώς επέστρεφε από ένα μπαρ, όπου διασκέδαζε με αγαπημένους φίλους διαπίστωσε ότι μπροστά σχεδόν απ΄την είσοδο μιας κοντινής πολυκατοικίας έλειπε ένα πρόσωπο. Μια αγαπημένη φιγούρα, η οποία ήταν κομμάτι της καθημερινότητας του.

Δεν γνώριζε πώς τον έλεγαν. Ο ηλικιωμένος, με το απλόχερο χαμόγελο και την μεγάλη άσπρη γενειάδα, επί αρκετά χρόνια σκόρπιζε μελωδίες με την λατέρνα που χειριζόταν. Ο συμπαθής μουσικός, είτε με κρύο είτε με ζέστη κάθε μέρα για ορισμένες ώρες επιχειρούσε να επικοινωνήσει με τις περιφερόμενες μοναξιές της πόλης που συνήθως τον προσπερνούσανε αδιάφορα προδομένοι στους φρενήρεις ρυθμούς μιας αποστεωμένης πραγματικότητας.

Ο Μάρκος, ως εσωστρεφής άνθρωπος ,δεν συζήτησε ποτέ μαζί του αλλά βαθιά μέσα στα έγκατα της ψυχής τον ένιωθε σαν στενό φίλο. Έτσι ένιωσε την περιέργεια, να μάθει τον λόγο της απουσίας του. Ήταν δύσκολο βέβαια, γιατί δεν ήξερε που να αποταθεί. Για κακή του τύχη όμως, μια ηλικιωμένη εκείνη την στιγμή άφησε μερικά λουλούδια στην άδεια θέση του κλαίγοντας γοερά.

Το πρόσωπο του συνοφρυώθηκε .Δάγκωσε τα χείλη, και τα βλέφαρα έκλεισαν μονομιάς. Κατάλαβε τι συνέβαινε. Γιατί η ζωή είναι μια διαδρομή, που κανένας δεν μπορεί να προσπεράσει το αναπόφευκτο.

«Αντίο φίλε» και συνέχισε σκυφτός το βάδισμα του, προς το διαμέρισμα του.

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

"Μουσική"-("Δύο άσπονδοι φίλοι")



Ο Νώντας και ο Αγησίλαος, βρίσκονται στον πρώτο όροφο του λεωφορείου παρέα με την Ελπίδα καθώς βρέχει. Ακούνε μουσική, από ένα μικρό ραδιόφωνο και πίνουν καφέ σε πλαστικά ποτήρια.

-Αγησίλαε νομίζω ότι αυτός που διατύπωσε την ρήση «Η μουσική εξημερώνει τα άγρια θηρία» είχε απόλυτο δίκιο. Πόσο αγαλλίαση μπορούν να σου προσφέρουν οι ήχοι της κλασικής μουσικής, που ακούμε στο διαμέρισμα σου.

-Έχεις δίκιο Νώντα. Βέβαια στην εφηβεία μου, ήμουνα λάτρης της ροκ.Beatles,Pink Floyd,Yes,Rolling Stones κτλ. Αλλά δυστυχώς στην οικονομική κατάσταση που βρισκόμαστε δεν δυνάμεθα να έχουμε στερεοφωνικό συγκρότημα.

(Ο συγκάτοικος χαμογελάει.)

-Είμαστε πλούσιοι από συναισθήματα, αλλά φτωχοί από χρήματα. Ουδείς τέλειος στον κόσμο αυτό. Πόσο μάλλον εμείς.

-Η μουσική είναι παρέα, σε όλες τις εκφάνσεις της προσωπικής μας ζωής. Σε ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές. Δεν μπορώ να φανταστώ, πώς θα βιώναμε την απουσία της ως ανθρώπινο είδος.

(Η Ελπίδα γαβίζει, και ο Νώντας την χαϊδεύει.)

-Οι ήχοι ,είτε είναι συνθέσεις οργάνων είτε ζώων, είτε του αέρα που φυσάει αποδεικνύουνε ότι έχουμε άρρηκτο δεσμό μαζί τους, απ΄τα βάθη των αιώνων. Είναι η αγκαλιά της φύσης στα συναισθήματα μας.

Η φωτιά που καίει την ψυχή.

-Ποιητικός ο λόγος σου, και ας μην διατείνεσαι ότι τον κατέχεις. Σε θεωρούσα πιο «πεζό» ως άνθρωπο.

-Πάντα μελιστάλαχτος, όσον αφορά στις κρίσεις σου για μένα.

-Την σκληρή αλήθεια εκστόμισα αγαπητέ μου φίλε.

-Ας είναι. Ως εν γένει καλλιτέχνης ,αδιαφορώ μπροστά στον εν δυνάμει κριτή μου.

(Η Ελπίδα θέλει να παίξει μαζί τους, και δεν τους αφήνει να ολοκληρώσουν την συζήτηση.)

-Τι να κάνω, που η τετράποδη φίλη μας βαρέθηκε τις διαφωνίες που έχουμε και θέλει να σταματήσουμε.

-Η αγάπη μου γι’αυτή, είναι τέτοια που δεν της χαλνάω χατίρι.