Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

"Αληθινά λόγια"


 Σαν τον ναύτη που έβαζε το κεφάλι του μέσα στην

κάπα για να μην κρυώσει, κρύβεις τα αληθινά σου λόγια.

Δεν έμαθαν τον σεβασμό σαν αγάπη, μα σαν υποχρέωση.

Ξεχνάνε την ώρα που μετρούσανε στα δάχτυλα του ενός

χεριού, τους φίλους που στάθηκαν δίπλα τους.

Όμως ο καιρός αλλάζει. Ανανεώνονται οι παλιές σκέψεις. Τα

ψεύτικα πρόσωπα είναι αναγκαία. Οι μέρες σαν κύματα φτάνουν

στην ακτή και δεν επιστρέφουνε. Ένα σφίξιμο στην γροθιά είναι

η αντίδραση. Μα δεν γνωρίζεις ποιόν να χτυπήσεις. Τριγύρω

σου είναι αρκετές οι σκιές, και ξεφεύγουνε εύκολα χωρίς

να τις αγγίζεις. Πούλησε τον θαυμασμό σου στο ηλιοβασίλεμα.

Δεν είναι πολλά τα πρωινά που θα ξυπνήσεις με ευχαρίστηση.