Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

"Λιμπρέτο"


Φυσάει δυνατά, και η σκέψη μου κρυμμένη στα

βάθη του φόβου σε ζητάει. Κάτω απ΄τα κλαδιά του

δέντρου έγινα έρμαιο δικό σου, ερείπιο στα χαλάσματα

του κόσμου. Λιμπρέτο η απέλπιδη γαλήνη, φιλί απ΄την

ολόγιομη Σελήνη θαρρώ φωνάζει το όνομα σου.

Αλήθεια είναι οι στιγμές, που γίνονται ρωγμές στα ανέξοδα

διλήμματα του ερέβους σου.Και αν θές μην διστάζεις, κάψε το

όραμα που η σχέση μας ασθμαίνει.

Λιτανεία του χρόνου οι αναμνήσεις, το παρόν πραγματοποιεί με

εύμορφες απομιμήσεις. Χαμόγελα, βλέφαρα που ανοιγοκλείνουν

και λίγες όμορφες λέξεις. Λιμπρέτο, η ανώφελη αχτίδα των λόγων μας

μοιάζει το αύριο αιώνιο.