Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

"Ουρανός"


 Σηκώνω ψηλά το βλέμμα στον ουρανό. Σύννεφα οι

αναζητήσεις μου περιφέρονται ανάμεσα στο παρελθόν

και το μέλλον. Είχα όνειρα, επιθυμίες να μοιραστώ και

παγιδεύτηκα. Ανάμεσα στην θέληση και την ατολμία.

Οι άνθρωποι όταν στέκονται δίπλα σου είναι ένα αίνιγμα.

Ρίζες στις αποτυχίες φυτρώνουν, και μεγαλώνουν ωσότου

διασταυρωθούνε με την επιτυχία.

Σπόροι διασκορπίστηκαν το γέλιο και το κλάμα, η αισιοδοξία

και η απαισιοδοξία. Περπατάω κουβαλώντας στην πλάτη εμπειρίες.

Όμως ο ουρανός μου βάζει τρικλοποδιές. Αναρωτιέται που πηγαίνω

και βρέχει. Πρέπει να καλυφτώ. Αλλά λίγο πριν την σκέπη των φύλλων

κάτω απ΄τον πλάτανο ο ήλιος με κοροϊδεύει.

Θαρρείς με προτρέχει να συνεχίσω την πορεία μου, τραυματισμένος

απ΄τις ανησυχίες μου. Μέχρι την δύση είναι κοντά. Η ανατολή με φοβίζει.

Δίχως άλλο είναι μακριά.