Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020

Σημεία διάθεσης "Ταξίδεψα για να σε βρώ"

Σημεία διάθεσης,του βιβλίου που γράφτηκε σε συνεργασία Φένιας Τσαγανάκη-Νίκου Βαρδάκα.Τίτλος:"Ταξίδεψα για να σε βρώ",Απ'τις εκδόσεις "Ελκυστής"

1)Αγορά απ'τα βιβλιοπωλεία "Ιανός"-"Πρωτοπορία"

2)Παραγγελία απο όλα τα βιβλιοπωλεία.

3)Αγορά απ΄τις εκδόσεις "Ελκυστής"-Αρριανού 15 Θεσσαλονίκη

4)E-shop εκδόσεων "Ελκυστής"
 


Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2020

"Ταξίδεψα για να σε βρώ"-Το βιβλίο που γράφτηκε σε συνεργασία Φένιας Τσαγανάκη-Νίκου Βαρδάκα.-Εκδόσεις "Ελκυστής"


Σε λίγες μέρες κυκλοφορεί,απ΄τις εκδόσεις "Ελκυστής" το βιβλίο που γράφτηκε σε συνεργασία Φένιας Τσαγανάκη και Νίκου Βαρδάκα.Τίτλος:"Ταξίδεψα για να σε βρώ"!Οταν τα ταξίδια,συνδυάζονται με το συναίσθημα.
 

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2020

"Beach party"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Koukidaki.gr


Η  ατμόσφαιρα  της  νύχτας, ήταν  τόσο  μαγική  που  η  νεανική  παρέα  στον μικρό όρμο  δεν  αντάλλασσε  με  τίποτα  στην  γη. Νέες  και  νέοι, που  είχανε  διάθεση  για  κέφι, ξεγνοιασιά, και  έρωτα  είχανε  στήσει  ένα  επιτόπιο  beach  party.

Η αμμουδιά  είχε αρκετά  τελάρα  με  κρύες  μπύρες, ενώ  δύο  ένθερμοι  ροκάδες  με  τις  κιθάρες  τους, πλημμύριζαν  με  νότες  την  περιοχή. Τα  τραγούδια  τους  υμνούσανε  όλες  εκείνες  τις  καταστάσεις, για  τις  οποίες  οι  άνθρωποι  θέλουν  να  μοιράζονται  μεταξύ  τους  συναισθήματα. Ο  έναστρος  ουράνιος  θόλος, ήταν  σύμμαχος  στην  διάθεση  τους. Διεκδικούσανε  με  πείσμα, τα  όνειρα  που  κρύβονταν  πίσω  απ΄το  ολόγιομο  φεγγάρι.

Και  ας  μην  γνώριζαν  ότι  αυτή η  διαδικασία, δεν  είναι  διόλου  εύκολη. Ομως  δεν  τους  ενδιέφερε. Εξάλλου  γιατί  να  μην  περπατούσανε  για  λίγες  ώρες, κατά  μήκος  των  επιθυμιών  τους; Ως  το  πρωί  που  θα  ξημέρωνε, ήθελαν  να  απομονωθούν  στην  δική  τους  πραγματικότητα, μακριά  απο  εκείνη  την  σκοτεινή  και  γεμάτη  προβλήματα  των  ενηλίκων.

Δευτέρα 10 Αυγούστου 2020

"Ανέμελη βουτιά"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο koukidaki.gr


Ο  καύσωνας  που  επικρατούσε, ήταν  τόσο  ανυπόφορος  για  ένα κάτοικο  της  πόλης  ώστε  στο  μυαλό  του, υπήρχε  μονάχα  μια  σκέψη. Η  θάλασσα. Ήταν  Παρασκευή  απόγευμα  και  ο  Νίκος  που  είχε άδεια  απ΄την  εργασία  του, αποφάσισε  όπως  και  πολλοί  χιλιάδες  συμπολίτες  του  στην  Θεσσαλονίκη, να  κατευθυνθούνε  προς  το  δεύτερο  πόδι  της  Χαλκιδικής.

Εκεί  η  οικογένεια  του, διατηρούσε   εξοχικό  και  ήταν  ένας  από  τους  κύριους  προορισμούς  διακοπών, κάθε  καλοκαίρι. Παρέα  με  τον  αγαπημένο  του σκύλο  επιβιβάστηκαν, στο  αυτοκίνητο  και  ξεκίνησαν  το  μακρύ  τους  ταξίδι. Στον δρόμο  η  κίνηση  των  οχημάτων, ήταν  ιδιαιτέρως  αυξημένη  και  γι’αυτό  οι  ταχύτητες  που  επικρατούσαν  ήταν  χαμηλές.

Η  καθυστέρηση  δημιουργούσε  εκνευρισμό  στους  οδηγούς. Όμως  η  αναμονή  για  μια  ανέμελη  βουτιά  στην  θάλασσα, στα  κρύα  νερά του  υδάτινου  γίγαντα  ήταν  αρκούντως  κατευναστική.

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2020

"Επιφάνεια"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Koukidaki.gr



Ήταν  μία  από  τις  περιόδους  της  ζωής  του, που  είχε  ανάγκη  περισσότερο  από  ποτέ  την  περισυλλογή. Είχε  βυθιστεί  σε  σκέψεις. Συγκρίσεις  μα  και κρίσεις  ατόμων  και  καταστάσεων. Δεν  ήταν  τυχαίο  το  γεγονός, καθώς  ένιωθε  ότι  όφειλε  να  κάνει  μεγάλες  αλλαγές, και  κυρίως  βαθιές  τομείς  σε  προσωπικό  επίπεδο.
Είχε  συνειδητοποιήσει, ότι  κάθε  αρχή  είναι  δύσκολη. Αλλά  τουλάχιστον   ξεκινάει  από το  μηδέν. Σε  διαφορετική  περίπτωση, θα  συνέχιζε  να  φθείρεται  και  ήταν  μία διαδικασία  την  οποία, δεν  ήθελε  άλλο  πλέον. Η  «επιφάνεια»  ήταν  αυτή  που  τον  τρόμαζε. Η  ψεύτικη  λάμψη. Και  ήθελε  τόσο  πολύ  να  εντρυφήσει  στον  εαυτό  του, όπου  πίστευε  ακράδαντα  ότι  κρυβόταν  δυνάμεις  όπου  με  τον  κατάλληλο  χειρισμό  θα  τον  βοηθούσανε  να  αποδείξει, τις  νέες  του  επιθυμίες.
Το «έπρεπε» δεν  τον  τρόμαζε  πλέον. Είχε  δοκιμαστεί  στην  λογική  της  μονοτονίας  και της  επανάληψης, και  αρκούσε  μόνο  του  ως  γεγονός  ώστε  να  πεισμώσει  περισσότερο. Το  καλοκαίρι  αυτό  δεν  θα  έμοιαζε  με  κανένα  απ΄τα  προηγούμενα.

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2020

"Αποχρώσεις"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο koukidaki.gr



Πάλευε με τις έγνοιες και τα προβλήματα του. Ασφαλώς και δεν διένυε την καλύτερη περίοδο της ζωής του. Οι συνέπειες της καραντίνας, εξαιτίας του κορωνοιού ήταν δραματικές για το mini market που διατηρούσε, καθώς πλέον είχε πολλά χρέη.

Ο Ιούνιος ανεξάρτητα αν είχε εγκαινιάσει την θερινή περίοδο, για εκείνον δεν ήταν τίποτα λιγότερο ή περισσότερο, από την συνέχεια ενός δύσκολου χειμώνα. Στο καφενείο της γειτονιάς του, όπου ήταν τακτικός θαμώνας έπινε τον γλυκό «ελληνικό» καφέ του, και κάπνιζε το ένα τσιγάρο πίσω απ΄το άλλο. Πίστευε ότι βίωνε αποχρώσεις ζωής, γι’αυτό και δεν είχε καλή διάθεση. Έπρεπε να πράξει το γρηγορότερο δυνατόν, ώστε να βγεί απ΄το αδιέξοδο που είχε περιέλθει.

Αν και δεν είχε διαύγεια στο μυαλό, λόγω της πίεσης που ένιωθε κάποια δειλά πλάνα αντίδρασης να αχνοφαίνονται , περισσότερο ως επιθυμία παρά ως πραγματικότητα. Ακόμα και έτσι όμως, θα μπορούσε να ήταν μία αρχή, για να ελπίζει.

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2020

"Νο 14"-Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Koukidaki.gr



Κάπνιζε  και  οι  δακτύλιοι  καπνού  που  προκαλούσε  το  τσιγάρο,  «ταξίδευαν»  την  σιωπή  του  σε  διάφορες  κατευθύνσεις. Επιθυμούσε  να  απευθυνθεί  σε  κάποιον  ή  κάποια. Όποιον  εν  πάσει περιπτώσει, μπορούσε  να  μοιραστεί  τις  έγνοιες  του  μέσα  στην  μοναξιά  που  τον  περιέβαλλε.
Κάποια  στιγμή  αντίκρισε  δύο  μικρά  πουλιά, να  κάθονται  στα  κάγκελα  του  ενός  απ΄τα παράθυρα  του  διαμερίσματος  του. Απ΄τον  2ο όροφο  μιας  πολυκατοικίας, οι  ρόλοι  είχανε  αντιστραφεί  για  πρώτη  φορά  στην  ζωή  του. Δεν  ήταν αυτός  που  ελεύθερα  κινούνταν  μπροστά  από  ένα  κλουβί  με  μελωδικά  πτηνά, αλλά το  αντίθετο. Γνώριζε  ασφαλώς, ότι  η  κατάσταση  αυτή  ήταν  συγκυριακή, και  δεν  είχε  καμία  αμφιβολία  απ’αυτού. Όμως  η  ζωή  έχει ένα  μοναδικό  τρόπο, ώστε  να  αποκαθηλώνει  σταθερές  και  να  τις  αντικαθιστά  με  τους δικούς  της  κανόνες.
Άπλωσε  το  χέρι  με  λίγα  ψίχουλα  ψωμιού, αφού  πρώτα  τα  προμηθεύτηκε  από  την  κουζίνα. Προς  έκπληξη του, δέχτηκαν  την  πρόσκληση  του  και  τα  έφαγαν. Μετά από  λίγα δευτερόλεπτα, εκείνα  χάθηκαν  απ΄το  βλέμμα  του  και  το διαμέρισμα  νο 14.