"Ναι ή όχι;"-συλλογή "Αταίριαστα"

“Nαι στην λήψη γενναίων και επώδυνων μέτρων” διατείνονται

οι πολιτικοί μετά τις εκλογές, ώστε να ορθώσει ανάστημα η χώρα.

«Όχι στην εξαθλίωση του λαού” θυμάμαι με περικύκλωναν τα στρατευμένα



μηνύματα των κομμάτων μέσω των Μ.Μ.Ε.

"Bonsai stories"-Τοvivlio.net

Mε μεγάλη μου χαρά ανακοινώνω,ότι το κείμενο μου "Σκοτάδι" συμμετέχει στο ebook με τίτλο "Bonsai stories" του tovivlio.net!

"Moneyocracy"

Η επιστροφή του

στο σπίτι ήταν μιά μικρή Οδύσσεια.Κούραση λόγω φόρτου εργασίας στο γραφείο,φωνές των περαστικών , και μποτιλιάρισμα στον δρόμο

ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο.Γύρευε μερικές λέξεις για να θυμηθεί,πώς είναι άνθρωπος.Να αποδράσει απο την "φυλακή"της καθημερινότητας που βιώνε.Kυνήγι του χρήματος,προοπτική καριέρας και ψυχρής λογικής να περικλείουνε τα αισθήματα του.

Ξαφνικά ένας ζητιάνος βρέθηκε μπροστά του.Η έκπληξη του μεγάλωνε καθώς

προσπαθούσε με φωνές και χειρονομίες να τον διώξει.Μάταια όμως.Εκείνος

αμίλητος και ανένδοτος κρατούσε στα χέρια ένα πλακάτ με 2 λέξεις γραμμένες.

"Stop moneyocracy!"O οδηγός χαμογέλασε.Οι λέξεις που έψαχνε για να επαναπροσδιοριστεί ήταν απέναντι του.

"Μακριά γαιδούρα"-Δημοσιεύτηκε στο tetartopress.gr

Η μεγάλη ώρα είχε φτάσει! Ένα λεπτό πριν τα μεσάνυχτα, η πλατεία έμοιαζε σαν ωρολογιακή βόμβα. Η δημοσίευση στο facebook και οι εκατοντάδες κοινοποιήσεις της ήταν σαφής.

«”Γκρεμίζουμε το παρόν – Aναβιώνουμε το παρελθόν” 24:00 απόψε συναντιόμαστε στην κεντρική πλατεία».

Η ομάδα που είχε συντάξει την ανακοίνωση και αυτοαποκαλούνταν «Απροσάρμοστοι», είχε προκαλέσει πονοκέφαλο στους υπεύθυνους της αστυνομικής διεύθυνσης εκείνο το βράδυ του Ιουνίου. Η πόλη βρισκόταν σε αναβρασμό, καθώς η είδηση για την επικείμενη συγκέντρωση προμήνυε αν μη τι άλλο επεισόδια.

"Στάνφορντ(1971)"-"Αταίριαστα"

Ο δρόμος πυκνός από ανθρώπους φαντάσματα

σέρνεται σαν φίδι πάνω στην κοιλιά του κτήνους.

Άγνωστοι μεταξύ τους, πρόσωπα θυμωμένα ζητάνε

αλήθεια μα η ψευτιά των πολιτικών μοιάζει νερό που

σβήνει την φωτιά.

Οι φλόγες παρασύρουνε στο διάβα τους τα πάντα, και η

φωνή που καλεί την οργή να βαδίσει μπροστά αργοσβήνει.

Η διαδήλωση αυτή τελειώνει σιγά σιγά απ΄το πλάνο.

Στην πόλη αυτή, οι ρόλοι υποδύονται τους πολίτες. Σκηνοθέτης της

βίας η ζωή γυρεύει αφορμές με γνωστές τις αιτίες. Σύμβολα που

διεγείρουν την λήθη. Ίδιοι άνθρωποι την νύχτα, διαφορετικοί την μέρα.

Αγάπη και μίσος εναλλάσσονται στο πλάνο.

Φίλοι και εχθροί, άσπρο και μαύρο. Γκρι δεν υπάρχει, στο πείραμα του

Στάνφορντ.

"Θεσσαλονίκη.."-Δημοσιεύτηκε στο tetartopress.gr

Στον παφλασμό των κυμάτων του Θερμαϊκού έχουν στολιστεί τα μαλλιά σου σαν νύφη απ’ τις ευχές των περαστικών στις βόλτες τους.

Ζευγάρια έχουν ευχηθεί στο φώς του φεγγαριού, και παιδιά ζητωκραυγάσει τον θαυμασμό τους για το μπλέ σου φόρεμα.

Στις πλατείες και τα στενοσόκακα σου, έχω μεθύσει με τις παρέες μου ως νιότης τραγούδι με τους ομορφότερους στίχους.

Απ’ τα τείχη στην Άνω Πόλη, ο Βαρδάρης συνταιριάζει με την ματιά μου στο στεφάνι του ουρανού. Από σύννεφα πλεγμένο που τα όνειρα στριμώχνονται, απομακρύνοντας τις καθημερινές γκρίζες σκέψεις.

Εδώ γεννήθηκα και ανταμώνω τους μύθους και τα ψέματα της ζωής κάθε μέρα. Ανταύγειες της νοσταλγίας, θωπεύουνε την διάθεση μου και διώχνω την θνητότητα της στιγμής.

Θεσσαλονίκη…

Οταν το παρελθόν,με ένα τραγούδι ταξιδεύει στο παρόν..