Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

ΛΥΤΡΩΣΗ


Η ζωή σου ήταν σκηνές εναλλασσόμενες σε ασπρόμαυρο φίλμ. Σου
Έλειπε το χρώμα ενώ ζούσες στο μικρό διαμέρισμα μόνος. Ηλπιζες ότι θα αποδράσεις απ΄τον στενό κλοιό της οικογένειας. Πίστευες ότι οι προσδοκίες τους για σένα θα τελείωναν μόλις έφευγες απ΄ τη“θαλπωρή τους”. Προσπάθησες άνεργος, κάθε πρωί στεκόμενος σε μια ουρά να βρείς δουλειά. Να αποκτήσεις λίγα χρήματα για μια υποφερτή ζωή έστω. Είναι και αυτές οι μέρες…Σαν νύχτες μοιάζουνε οι ελπίδες. Δεν ξεχωρίζεις τι θέλεις για να λυτρωθείς. Ένα άλμα στο μέλλον ή την πτώση στο παρελθόν. Δεν είναι φίλος ο εαυτός σου. Αντί να σε βοηθήσει, σου τρώει σιγά σιγά τα σωθικά.”Γύρισε πίσω στη σιγουριά” σου λέει. Τον μισείς τελικά. Σκέφτεσαι ίσως να τον σκοτώσεις. Η θέληση σου όμως πρέπει να γίνει βράχος. Και ας σπάνε τα κύματα πάνω του. Μην φοβάσαι.